„Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy.
Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia?”
(Syr 28, 2-3)

 

„… i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili”
(Mt, 6, 12)

O przebaczeniu, które jest dziełem Bożego Miłosierdzia, powiada się, że to podwójne błogosławieństwo. Obejmuje ono bowiem zarówno tego, którzy otrzymuje wybaczenie, jak i tego, który go udziela. Bł. Jan Paweł II pisał w Encyklice „Dives in Misericordia”, że pomiędzy osobą, która zdobyła się na przebaczenie, a tym, kto je uzyskał, zachodzi szczególna, wzajemna relacja, nazywając ją relacją pomiędzy dawcą a biorcą miłosierdzia.
Świadectwem życia chrześcijańskiego jest nasza postawa wobec innych ludzi, zwłaszcza tych, którzy wyrządzili nam krzywdę. Oto nasze świadectwa:

1. Świadectwo o przebaczeniu i miłości do ojca. (wrzesień 2012)