Po czym poznać, że nasza Wspólnota jest katolicka?

16 listopada 2022

Podczas kolejnego spotkania na Taborze uczestniczyliśmy w Adoracji Najświętszego Sakramentu, Eucharystii oraz spotkaniu w grupach, gdzie każdy z nas mógł podzielić się z innymi swoimi refleksjami.

Tematem przewodnim zarówno dzisiejszej homilii, jak i późniejszej dyskusji w grupach, było pytanie: po czym poznać, że dana wspólnota jest katolicka i czy nasza Wspólnota spełnia wszystkie te kryteria? Podstawą dla tych rozważań był dokument opublikowany w maju bieżącego roku przez Konferencję Episkopatu Polski pt. „Kryteria eklezjalności wspólnot katolickich”. Jest on skierowany do wszystkich założycieli, liderów, animatorów i członków wspólnot w Kościele katolickim i zawiera wskazówki, którymi powinni się oni kierować, aby ich wspólnota działała zgodnie z nauką Kościoła.

Kryteria, o których mowa, dzielą się na teologiczne i pastoralne. Cechy teologiczne wspólnoty katolickiej to:

  • przyjmowanie w pełni prawd wiary, którą wyznaje Kościół; wszystkie prawdy wiary są tak samo ważne i żadna z nich nie jest negowana;
  • poszanowanie prawa kanonicznego oraz form liturgicznych określonych przez wielowiekową tradycję (czyli np. Eucharystia odbywa się zawsze według porządku liturgicznego);
  • właściwy stosunek do Sakramentów (liturgia sakramentalna jest najważniejszą częścią spotkania, np. w Miriam mamy co tydzień możliwość przyjęcia Sakramentu Pokuty i Eucharystii);
  • właściwy stosunek do Pisma Świętego i tradycji jego rozważania;
  • posłuszeństwo biskupowi diecezji i pasterzowi wspólnoty, zgodnie z hierarchiczną organizacją Kościoła.

Cechy pastoralne wspólnoty katolickiej to:

  • dążenie do budowania jedności między członkami wspólnoty, przy jednoczesnym poszanowaniu ich różnorodności;
  • celem wspólnoty jest dążenie do świętości ze świadomością, że nikt z nas nie jest i nie będzie doskonały; wspólnota ma nas doprowadzić do zbawienia;
  • jak wszędzie, uczniów Chrystusa poznaje się po owocach – dlatego wspólnotę katolicką można poznać po owocach Ducha Świętego („miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie”) – dzięki nim m.in. łatwiej jest nam jako członkom wspólnoty budować i podtrzymywać dobre relacje między sobą nawzajem.

Podczas pracy w grupach jeszcze raz przyjrzeliśmy się tym wszystkim kryteriom, które w homilii przybliżył nam Ksiądz Damian. Taka autorefleksja ma służyć temu, abyśmy nigdy nie zagubili się jako wspólnota i zawsze trwali w jedności z Kościołem katolickim.

Na koniec spotkania odśpiewaliśmy Apel Jasnogórski, a następnie zostaliśmy zaproszeni na kolejne spotkanie z cyklu „Szkoła animatora” u Ojców Bernardynów. W imieniu Diakonii Miłosierdzia Kasia zaprosiła nas do włączenia się w akcję dobroczynną „Opłatek maltański”, w ramach której przygotowywane są paczki świąteczne dla osób potrzebujących. Po spotkaniu mogliśmy również nabyć pierwszą część książki „Modlitwa uwolnienia” i kalendarze misyjne na rok 2023. Za tydzień widzimy się wyjątkowo na Taborze (ponieważ w tym miesiącu wypada aż pięć śród); po Eucharystii będziemy oglądać film.

autor: Małgorzata Dz.

 

 

Znajdź nas na Facebooku Oglądaj co robimy na Instagramie

Nasza strona używa ciasteczek (pliki cookies), które umożliwiają nam udoskonalać stronę. Dowiedz się więcej

Czy wyrażasz na to zgodę?

Nasza strona używa ciasteczek (pliki cookies), które umożliwiają nam udoskonalać stronę. Dowiedz się więcej

Czy wyrażasz na to zgodę?