Audiencja Papieża Jana Pawła II dla Biskupów Północnej Francji, Rzym, 22 stycznia 1987

Dzisiaj pojawia się inna szansa: grupy modlitwy, które się mnożą w Kościele katolickim, jak również w innych społecznościach kościelnych – i to spontanicznie, nieoczekiwanie. Modlitwa ta może mieć formę klasyczną, ale może także szukać wsparcia w bardziej żywiołowych przejawach. Nie brak pasterzy, którzy ten ruch przyjmowali z pewna dozą nieufności. W rzeczy samej, należy nieustannie czuwać, ażeby ten typ modlitwy karmił się autentyczną doktryną, żeby szanowano kościelny charakter w relacjach z szafarzami sakramentów, żeby wreszcie nie zapominano o obowiązkach płynących z miłości i sprawiedliwości. Dynamizm i wielkoduszność tych grup nie powinny także stwarzać przeszkód innym inicjatywom, podejmowanym w ożywieniu wspólnot parafialnych. Ale – jeśli tyko ie zabraknie wymaganego rozeznania – można tu mówić nade wszystko o łasce, która przyszła w stosownym czasie, by uświęcić Kościół, odnowić w nim głód modlitwy, z pomocą Ducha Świętego odkrywać na nowo wartość bezinteresowności, radosnego sławienie Boga, ufnej modlitwy błagalnej i stawać się nowym źródłem ewangelizacji.


Jeśli chcesz poznać Boga i pogłębić swoje życie duchowe
DOŁĄCZ DO NAS!

Znajdź nas na Facebooku Oglądaj co robimy na Instagramie

Nasza strona używa ciasteczek (pliki cookies), które umożliwiają nam udoskonalać stronę. Dowiedz się więcej

Czy wyrażasz na to zgodę?

Nasza strona używa ciasteczek (pliki cookies), które umożliwiają nam udoskonalać stronę. Dowiedz się więcej

Czy wyrażasz na to zgodę?

Scroll Up